Apel

Dolnośląski Zespół Parków Krajobrazowych Oddział Jelenia Góra
APEL – ZAKAZ WYPALANIA TRAW

 

Głównym zagrożeniem dla życia roślin, zwierząt i ludzi jest ogień. Wypalanie traw i suchych pozostałości roślinnych stanowi corocznie w okresie wiosennym bardzo duże niebezpieczeństwo dla wszystkich żywych istot, w tym także dla życia ludzkiego oraz doprowadza do wyjaławiania gleby.
W skali kraju na Dolnym Śląsku proceder ten jest nagminny i z roku na rok odnotowuje się zwiększoną ilość zgłoszeń pożarów spowodowanych wypalaniem łąk, rowów i nieużytków!
Wypalanie traw prowadzi do:

 

 

1. rozprzestrzeniania się ognia
Efektem wypalania traw są niekontrolowane pożary, które doprowadzają do szkód materialnych, a także zagrażają życiu ludzi. Dotyczą one terenów zabudowanych, tras ruchu drogowego, kolejowego, obszarów przyleśnych i leśnych, użytków rolnych itp.
2. wyjaławiania gleby
W trakcie pożaru łąk i nieużytków gwałtownie wzrasta temperatura, tym samym doprowadzając do niszczenia warstwy próchnicy i zamierania wielu mikroorganizmów glebowych odpowiedzialnych za jej żyzność.
3. zabijania roślin i zwierząt
W trakcie wypalania od płomieni ginie wiele drobnych organizmów, w tym owadów, płazów, gadów czy ssaków, które nierzadko objęte są ochroną prawną i stanowią cenny składnik ekosystemu. Ogień niszczy ich miejsca występowania i rozwoju oraz roślinne składniki pokarmowe niezbędne do ich przeżycia i egzystencji w danym obszarze.
4. niszczenia atmosfery
Dym i dostające się do atmosfery szkodliwe substancje stanowią bezpośrednie i pośrednie zagrożenie dla ludzi i otaczającej nas przyrody.
5. ponoszenia niepotrzebnych kosztów związanych z gaszeniem pożarów
Każda akcja gaśnicza, interwencja straży pożarnej do płonących łąk i nieużytków rolnych generuje ogromne koszty. Każdego roku ogromna suma pieniędzy przeznaczana jest wyłącznie na gaszenie bezmyślnie wywołanych pożarów.
Wypalanie traw niszczysz przyrodę i jest nielegalne!

 

 

USTAWA z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2013, Nr 627)

Art. 124

„Zabrania się wypalania łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”.

Art. 131

„Kto wypala łąki, pastwiska, nieużytki, rowy, pasy przydrożne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary – podlega karze aresztu albo grzywny”

 

 

USTAWA z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz. U. 2011, Nr 12, poz. 59)

Art. 30, pkt 3

„W lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu
przez właściciela lasu lub nadleśniczego, korzystania z otwartego płomienia,
wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków,
innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719)

§ 40.1

„W lasach i na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od granicy lasów nie jest dopuszczalne wykonywanie czynności mogących wywoływać niebezpieczeństwo pożaru, w szczególności : 1) rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lub zarządcę lasu

§ 43

Wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach jest zabronione”
Ustawa z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie ustawy- Kodeks wykroczeń
(Dz. U. 2013, poz. 482, 829, 1247, 1446, 1567)

Art. 82.

„§ 1. Kto dokonuje czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnienie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji […]
§ 3. Kto na terenie lasu, na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100 m od nich roznieca ogień […]
§ 4. Kto wypala trawy, słomę lub pozostałości roślinne na polach w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań, lasów, zboża na pniu i miejsc ustawienia stert lub stogów bądź w sposób powodujący zakłócenia w ruchu drogowym, […]
§ 5. Kto w inny sposób nieostrożnie obchodzi się z ogniem
[…] podlega karze aresztu, grzywny albo karze nagany […]”
USTAWA z dnia 6 czerwca 1997r. Kodeks karny

Art. 163

„Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”.

Art. 164

„Kto sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia określonego w art. 163 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8”.

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.